Ημέρες ανάπτυξης.

Κατ’αρχήν θα πρέπει να καθιερώσουμε την πρώτη Δευτέρα κάθε μήνα μια συνάντηση στο εργατικό κέντρο. Αν η αίθουσα του δεν διατίθεται, η Green Action μπορεί να φιλοξενήσει στον χώρο της μέχρι 300 άτομα.

Οι συναντήσεις θα είναι θεματικές και ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΝΑ ΈΧΟΥΝ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΤΕΙ σωστά από τα ΜΜΕ του νομού.

Όταν λέω προετοιμασία εννοώ ότι, όσοι έχουν κάτι να πούν θα το έχουν δώσει ήδη σε εφημερίδες και τοπικά κανάλια ώστε να υπάρχει ζύμωση. Στις συζητήσεις σκοπός θα είναι να συγκλίνουμε και ν’ αποφασίσουμε ΑΜΕΣΑ μέτρα που μπορούν να επιδράσουν θετικά στην ανάπτυξη και την εργασία.

Πχ στην θεματική της γεωργίας, θα θέσω ένα θέμα για δημιουργία συνεταιριστικού ξηραντήριου για  τριφύλλι και καλαμπόκι. Αν η πρόταση έχει παρουσιαστεί αναλυτικά στα ΜΜΕ, τότε στην συζήτηση μπορούμε να λύσουμε τις τελευταίες προσωπικές απορίες και να μαζέψουμε και τις πρώτες μερίδες.

Στις συζητήσεις είναι καλό να συμμετέχουν πέρα από τους πολιτικούς και αρκετοί υπηρεσιακοί παράγοντες, ώστε να βρίσκουμε και να λύνουμε άμεσα τυχόν γραφειοκρατικά προβλήματα που θα προκύψουν.

Είναι επίσης σημαντικό να βάλουμε απο την αρχή ένα κλίμα συνεργασίας ώστε οι πολιτικοί να μην μπουν στον πειρασμό του μικροκομματικού παιχνιδιού.

Και φυσικά το σημαντικότερο είναι Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΑΣ ΝΑ ΔΕΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ μέσα στην κοινή προσπάθεια και να προσπαθήσει να την βοηθήσει όσο το δυνατόν περισσότερο.

Εθελοντικές Ομάδες εργασίας.

Μέσα από τις αρχικές συναντήσεις θα βρεθούν άνθρωποι που μπορούν και θέλουν να βοηθήσουν σημαντικά.

Αυτοί μπορούν να βρίσκονται συχνότερα και να προετοιμάζουν σε ΠΟΛΛΗ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ προτάσεις και λύσεις προς τους υπόλοιπους.

Δεν θάχουν θεσμικό ρόλο, άρα ούτε και θεσμική συγκρότηση.

• Μπορεί να είναι τεχνοκράτες ή άνεργοι επιστήμονες που θέλουν να βρούν τους πρώτους πελάτες τους.
• Επιχειρηματίες που θέλουν να επενδύσουν στους κλάδους
• Πολιτικοί ή υπηρεσιακοί παράγοντες που θέλουν ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ να βοηθήσουν  κι όχι απλώς να ελέγξουν μικροπολιτικά παιχνίδια

Καταλαβαίνω ότι πολλοί θα δουν αυτές τις ομάδες σαν μοχλούς ελέγχου.  Δυστυχώς μάλλον δεν θα έχουν καταλάβει τις ανάγκες της νέας εποχής. Ο κόσμος έχει πλέον ΑΗΔΙΑΣΕΙ από την μικροπολιτική και τα λόγια . Χρειάζεται πράξεις και απτά αποτελέσματα και εκεί θα κριθούμε όλοι !!!!

Πως θα κάνουμε ξανά πιο φτηνά τα προιόντα μας. Μια ενδεικτική μελέτη στις καφετέριες.

O λόγος που διάλεξα τις καφετέριες για την πρώτη ανάλυση, δεν είναι μόνο ότι σε πολλές πόλεις είναι η βαριά βιομηχανία, που απασχολεί τους περισσότερους εργαζόμενους.
Είναι ταυτόχρονα ένα απλοϊκός κλάδος όπου ΟΛΟΙ μας μπορούμε να καταλάβουμε τα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας αλλά και τις πιθανές λύσεις. Δυστυχώς δεν προλαβάινω πιά να το ολοκληρώσω οπότε θα βρείτε αρκετές τρύπες. Ελπίζω όμως να συνεχίσετε την λογική μου και να κάνετε επιπλέον προτάσεις
Καταρχήν χρησιμοποιήστε αυτό το excel http://spreadsheets.google.com/ccc?key=0At31g9AtQPi1dGpDQTRkSTFVRV9kd2xPYjcyNFk3THc&hl=en
για να δείτε και να παίξετε στην πόλη σας τα εκτιμώμενα έσοδα και έξοδα κάποιων τυπικών κατηγοριών καφέ..
Δυστυχώς δεν μπορώ να βάλω πινακα οποτε θα δείτε εκεί τα συνολικά νούμερα

Έσοδα

Το βασικό χαρακτηριστικό του κλάδου είναι η ΤΕΡΑΣΤΙΑ ανισοκατανομή στην ζήτηση. Τόσο μέσα στην ημέρα (πχ άδειο στις 10:00 γεμάτο στις 14:00) όσο και μέσα στην βδομάδα (πχ Δευτέρα με Σάββατο) αλλά και χειμώνα με καλοκαίρι. 
Επίσης τεράστια διαφορά εσόδων υπάρχει ανάμεσα στα 2-3 κοφτήρια χρήματος. τον Μέσο Όρο και αυτές που δουλεύουν μόνο με τους φίλους τους 
Με λίγα λόγια όλα τα μαγαζιά, εκτός από τα κοφτήρια, μπαίνουν μέσα τις καθημερινές του χειμώνα, ισοσκελίζουν τη ζημία τα ΠΣΚ και βγάζουν κέρδη τις γιορτές και τα ΠΣΚ του καλοκαιριού.
Περίοδος ημερ καφ Ποτά Έσοδα
Καθημ χειμώνα 104 26 26 27.040
ΠΣΚ Χειμώνα 78 130 130 101.400
Καθημ καλοκ 104 78 78 81.120
ΠΣΚ Καλοκ 78 195 195 152.100
Μεγάλες αργίες 15 260 260 39.000
έσοδα με τιμή καφέ/ποτού 3,0 7,0 400.660
Τα νούμερα είναι ενδεικτικά και θα πρέπει να προσαρμοστούν σε κάθε πόλη . Όπως καταλαβαίνουμε εύκολα, άλλο το κοφτήριο του Κολωνακίου, άλλο της Δράμας. Για να δείτε τα ακριβή νούμερα και τις παραδοχές μου χρησιμοποιήστε το excel

Ας εξετάσουμε τώρα την πλευρά των εξόδων 

για να δούμε που χωράνε μειώσεις
Καταρχήν ένας γενικός πίνακας είναι ο παρακάτω 
Έξοδα ετήσια 333.264
ΦΠΑ 92.152
Αέρας 16.667
Ενοίκιο 36.000
Ανακαίνιση 23.333
Προσωπικό 73.000
Δημοτικά τέλη 12.000
Πρόστιμα 12.000
Α'Υλες 68.112

Αέρας

Ο αέρας είναι η ζωντανή απόδειξη για την ΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΗ λειτουργία του ανταγωνισμού. Ξεκινάει από 300.000 για ένα πετυχημένο μαγαζί και καταλήγει στις 10.000 ακόμη και για ένα πεθαμένο μαγαζί.
Υπάρχει για δύο λόγους. 
Ο πρώτος είναι για να πάρεις ένα καλό σημείο σε μια πιάτσα. Αν ο ανταγωνισμός λειτουργούσε, ο αποτυχημένος επιχειρηματίας θα έπρεπε να κλείσει και να απελευθερώσει το σημείο.
Ο δεύτερος είναι ότι οι άδειες δίνονται με το σταγονόμετρο και για να πάρεις πρέπει να λαδώσεις ζωντανούς και πεθαμένους.
Παρόλα αυτά το σχετικό κόστος θα μπορούσε να είναι μικρότερο αν δεν είχαμε στην Ελλάδα μια τεράστια πρωτοτυπία. Ο μέσος χρόνος ζωής ενός μαγαζιού με τον συγκεκριμένο ιδιοκτήτη είναι λιγότερο από 3 χρόνια. Οι περισσότεροι, επειδή είναι άσχετοι από το χώρο, μπαίνουν γρήγορα σε ζημιές και το πουλάνε συνήθως πολύ λιγότερο απ’ότι το αγοράσαν. Άρα τα «παλιά» μαγαζιά δεν επιβαρύνονται μ’αυτό το κόστος και μπορούν να πουλήσουν φτηνότερα.
Ομοίως μαγαζιά που ανοίγουν σε καινούργιες «πιάτσες» πουλάνε φτηνότερα . 
Εδώ μια ουσιαστική συζήτηση με τον Δήμο για διευκόλυνση των διαδικασιών μπορεί να αφαιρέσει ένα σημαντικό κόστος.

Ενοίκιο

Άλλο μεγάλο κόστος που προέρχεται από την έλλειψη ανταγωνισμού. 
Αυτή την στιγμή ο ιδιοκτήτης ξέρει ότι όσο ενοίκιο και να ζητήσει θα το πάρει τελικά. 
Όταν τα κλειστά μαγαζιά αρχίζουν να αυξάνονται θα είναι αργά για να μειώσουν οι ιδιοκτήτες τα ενοίκια. 
Η θλιβερή εικόνα που θα διαμορφώνεται στην πιάτσα, κλείνει σιγά-σιγά και τα λειτουργούντα μαγαζιά και διώχνει τους υποψήφιους ενοικιαστές, κάνοντας την όλη κατάσταση ακόμη πιο δύσκολο να αντιστραφεί. 
Η πρωτοβουλία που πήραν κάποιοι εμπορικοί σύλλογοι, να ζητήσουν την γενική μείωση των ενοικίων κατά 20 % πρέπει να υποστηριχτεί και να επεξηγηθεί σε όλους. Άλλωστε είναι η χαρακτηριστικότερη περίπτωση ότι καθόμαστε όλοι στο ίδιο κλαδί, που πλέον δεν μας αντέχει.

Ανακαίνιση

Άλλη παγκόσμια πρωτοτυπία της Ελλάδος. Στο εξωτερικό τα αντίστοιχα μαγαζιά κάνουν ριζική ανακαίνιση κάθε 15 χρόνια. Τα συντηρούν βέβαια τέλεια και κάνουν συνεχώς μικρο βελτιώσεις που φαίνονται όταν προσέξεις την λεπτομέρεια. 
Στην νεόπλουτη Ελλάδα, κάθε 3 χρόνια αντί να βάψουν το μαγαζί, το ανακατασκευάζουν. Χωρίς πλάκα τα μαγαζιά, δουλεύουν για τους διακοσμητές. 
Πέρα από το ότι επιβαρύνονται με τεράστια ποσά, ΚΑΝΕΝΑ μαγαζί δεν έχει την προσωπικότητα που αποκτιέται με τον χρόνο.
Το βασικό συμπέρασμα εδώ είναι ότι οι δορυφορικές υπηρεσίες δεν λειτουργούν αποτελεσματικά σε ΚΑΝΕΝΑ κλάδο. Από τον γεωπόνο που ενδιαφέρεται μόνο για το πιο λίπασμα αφήνει μεγαλύτερο κέρδος, ως τον διαφημιστή που δεν έχει ιδέα από μάρκετινγκ, όλοι νοιάζονται μόνο για το πώς θα «δαγκώσουν» τον πελάτη και όχι για το μακροπρόθεσμο όφελος της συνολικής τους συνεργασίας.
Αν ο καθένας μας στις υπηρεσίες, και είμαστε πολλοί, κοιτούσε να βελτιώσει δραματικά την ποιότητα της δουλειάς του, τότε πολλοί κλάδοι θα είχαν ΤΕΡΑΣΤΙΑ βελτίωση.

Προσωπικό

Το μεγαλύτερο έξοδο με διαφορά από τα άλλα. Και αυτό ισχύει σχεδόν σε όλους τους κλάδους.
Το θέμα επίσης με τα μεγαλύτερα ταμπού που προκαλούν και τις μεγαλύτερες αντιδράσεις σε κάθε αλλαγή. 
Στην καφετέρια θα καταλάβουμε γιατί ενώ έχουμε τους μικρότερους μισθούς στην Ευρώπη, έχουμε ένα από τα μεγαλύτερα μισθολογικά κόστη. Ο λόγος είναι απλός, χρειαζόμαστε 2 ανθρώπους εκεί που ΟΛΟΙ οι άλλοι χρειάζονται 1. Όσο ο μισθός τους ήταν ο μισός της Ευρώπης αυτό δεν φαινόταν. Όταν όμως πλησίασε κάπως τους ευρωπαϊκούς τότε το μισθολογικό κόστος εκτινάχτηκε.
Ας δούμε λοιπόν την βέλτιστη κατανομή προσωπικού σε ένα τυπικό καφέ. 
1 εργαζόμενος 9:00-17:00 Χ30 μέρες εργασίας
1 εργαζόμενος 17:00-1:00 Χ30 μέρες εργασίας
0,5 εργαζόμενος 12:00-16:00 Χ30 μέρες εργασίας
0,5 εργαζόμενος 09:00-1:00 Χ30 μέρες εργασίας
0,5 εργαζόμενος 12:00-16:00 Χ8 μέρες εργασίας (ΣΚ)
0,5 εργαζόμενος 09:00-1:00 Χ8 μέρες εργασίας (ΠΣ)
Αυτή η κατανομή μας δίνει 784 ανθρωποώρες ή 5 πλήρεις θέσεις εργασίας με160 ώρες/μήνα. Αν όμως τηρήσεις κατά γράμμα την εργατική νομοθεσία, χρειάζεσαι τουλάχιστον 8 πλήρεις θέσεις.
Όπως είναι εύκολα κατανοητό, δεν μπορείς να έχεις τους ίδιους νόμους για τα ωράρια ενός σερβιτόρου και ενός βιομηχανικού εργάτη. Κι όμως σήμερα αυτό ισχύει. Αν έβγαινε η επιθεώρηση εργασίας για σοβαρούς ελέγχους, δεν θα έμενε ούτε μια καφετέρια ανοιχτή. Ο μόνος λόγος που το εργατικό κόστος κρατιέται σε κάποια επίπεδα είναι επειδή ΟΛΟΙ παρανομούν ή ανέχονται την παρανομία. 
Όταν όμως μπαίνεις μια φορά στην παρανομία απλά δεν υπάρχουν όρια στο που θα την τραβήξεις.

Δημοτικά τέλη

Η μόνιμη δικαιολογία των καταστηματαρχών κάθε φορά που ανεβάζουν τις τιμές. Η μισή αλήθεια είναι ότι αρκετοί δήμοι βρήκαν την κότα με το χρυσό αυγό και ανεβάζουν συνεχώς τα τέλη τραπεζοκαθισμάτων. Η άλλη μισή είναι ότι το ποσοστό του σχετικού κόστους στα συνολικά έξοδα είναι μικρό.

Πρόστιμα

Άκουσα προχτές ένα γερμανό που ζεί χρόνια στην Ελλάδα να εστιάζει σε ένα από τα ΒΑΣΙΚΑ προβλήματά μας. 
«Στην Ελλάδα δεν έχουμε φιλοσοφία στρογγυλής τραπέζης». 
Κατηγορούμε τους Γερμανούς για ακαμψία στις θέσεις τους. Ξεχνάμε όμως ότι αυτές τις θέσεις, τις διαμορφώνουν με μεγάλη προεργασία και αφού κάτσουν σε ένα τραπέζι και συζητήσουν όλες τις αντικρουόμενες απόψεις.
Αντίθετα στην Ελλάδα τον καθένα τον “πνίγει” το δίκιο του. Χωρίς να σκεφτεί ποτέ το δίκιο του άλλου. Οπότε ο καθένας οχυρώνεται στις απόψεις του και δεν σκέφτεται ούτε στιγμή να συνθέσει με τον απέναντι μια κοινά αποδεκτή λύση που τελικά μπορεί να είναι αμοιβαία επωφελής.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα των παραπάνω είναι η διατάραξη κοινής ησυχίας που κρίνει στις περισσότερες περιπτώσεις και την τελική κερδοφορία των καφέ.
Όσο κι αν σας φαίνεται παράξενο, το θέμα είναι η συνηθέστερη ασχολία των επιχειρηματιών της νύχτας. Πως θα εξασφαλίσουν (μέσω δωροδοκίας, εύνοιας ή εκβιασμού) την όσο το δυνατόν αργότερη λειτουργία των μαγαζιών τους

Δημόσιο,ιδιωτικό ή συνεργατικό?

ι καθαρίστριες είναι το  καθαρότερο παράδειγμα των ανισοτήτων που υπάρχουν ανάμεσα στον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα. Έτσι πήγαμε απο τις 7.000 της καθαρίστριας στην εφορία, κατευθείαν στα 400 €  και το βιτριόλι της Κούνεβα.

Ας δούμε γιατί αλλά και πώς ο συνεργατισμός μπορεί να είναι η λύση!!

Το οργανόγραμμα ενός μικρομεσαίου νοσοκομείου (πχ νομαρχιακό Δράμας) προβλέπει ~ 10 καθαρίστριες  σε 24 ωρη βάση. Αρα Χ 3 βάρδιες +1 βάρδια για Κυριακές άδειες= ~ 40 καθαρίστριες.   Λογαριάστε μέσο μισθό για κάθε μία 1000 € + 40 % για βραδυνά-Κυριακές +60 % ασφάλιση = ~ 2,500 € μεικτά ή 100.000 /μηνα *14 =1.400.000 έτος.

Χρειάζονται 10 μηχανήματα /έτος (γιατί όποτε χαλνάνε τα πετάνε) Χ 5000 =50.000

+50.000 !!!! για καθαριστικά. Σύνολο λοιπόν 1.500.000 € για καθαριότητα !!

Όταν βγάζουν διαγωνισμό θεωρούν ότι όλα αυτά θα τα τηρήσει και ο εργολάβος.

Ετσι για 2ετείς συμβάσεις οι προσφορές ξεκινάνε απο 3 εκατ και δεν κατεβαίνουν και πολύ, καθώς τους μοιράζουν μεταξύ τους οι εργολάβοι.

Αποτέλεσμα: η σύμβαση δεν κλείνει με κάτω απο 2,5 εκατ. Σ’αυτά ζητάνε μια εγγυητική καλής εκτέλεσης 250.000 €

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ πρόβλεψη για ελάχιστο αριθμό εργαζομένων ανα βάρδια κι αν υπάρχει δεν ξεπερνάει τους 5. Ο εργολάβος δεν πρόκειται να προσλάβει πάνω απο 20 εργαζόμενες. Σε κάθε μία πληρώνει λιγότερα απο 700 ευρώ και στις 10 που θα ασφαλίσει για τετράωρο πληρώνει άλλα 200 ευρώ. Άρα 20*700*14= 196.000 για αμοιβές  + 10*200*12= 24.00 για ασφάλιση Σύνολο: 220.000 €/έτος .

Με 3 μηχανές των 2000 ( 1 ανα όροφο) βγάζει φυσικά και τα δυο χρόνια.

Οσο για τα καθαριστικά δεν ξεπερνούν φυσικά τα 10.000 ανα χρόνο ( και λόγω τιμής και λόγω ποσότητας).

Αρα ο μάγκας με  465.000 έχει καθαρίσει. Ακόμη κι αν μοιράσει 100 χιλιαρικάκια σε λαδώματα έχει βγάλει κοντά 2 εκατ ζεστά!!!!

Χαμένοι όλοι οι υπόλοιποι. Οι εργαζόμενοι δουλεύουν σαν τρελοί και φυσικά μαύρα. Απο την άλλη το νοσοκομείο παίρνει μόνο την ελάχιστη καθαριότητα και φυσικά η διαφθορά πάει σύννεφο.

Λογαριάστε το τώρα αυτό για τους περίπου 2.000 διαγωνισμούς καθαριότητας που γίνονται για νοσοκομεία, εφορίες, ΟΤΑ, νομαρχίες, ΑΕΙ-ΤΕΙ κλπ  και θα έχετε ένα τζίρο 5 δις κι ένα καθαρό κέρδος 4 δισεκατομμυρίων!!!!  για τα κάθε είδους λαμόγια που λυμαίνονται τον χώρο.

Τι μπορεί λοιπόν να κάνει ένας συνεταιρισμός εργαζομένων?

Μαζεύονται 25 γυναίκες και βάζουν από 10.χιλιάδες  για την εγγυητική  καλής εκτέλεσης. Εναλλακτικά επειδή δεν έχουν όλες τα λεφτά μπαίνουν και 5 εταίροι που δεν προσφέρουν εργασία, αλλά βάζουν απο 20.000 αγοράζοντας 2 μερίδες ο καθένας

 Η αμοιβή των καθαριστριών είναι 800 € +20%  για βραδυνά κυριακές (γιατί κανονίζουν να έχουν μόνο προσωπικό ασφαλείας εκείνες τις βάρδιες) +50% ασφάλιση. =~ 1500 € * 14 μήνες * 25 εργαζόμενες = 530.000

Μαζί με τα μηχανήματα και τα καθαριστικά δεν θέλουν πάνω από 550.000 / έτος. Ακόμη κι αν δώσουν 1,5 εκατ προσφορά, θα τους μείνουν και 400.000 κέρδος. Δια 35 μερίδες μας δίνει 10.000€  επιχειρηματικό κέρδος.

Ας δουμε τώρα τα αποτελέσματά τους

• Το νοσοκομείο γλύτωσε 1 εκατ
• Οι εργαζόμενες πήραν 800+20% * 28=27000+11000= 37000 ή 1500 € / μήνα
• Οι 5 εταίροι που βάλαν το κεφάλαιο, πήραν 22.000 αμοιβή για τα 20.000 που βάλαν ή 50% απόδοση.

Όλοι κερδισμένοι εκτός από το λαμόγιο και τους λαδιάριδες :)

(που φυσικά θα αντιδράσουν αλλά αυτό είναι άλλη σημείωση)

Γυναικείοι συνεταιρισμοί

Πρέπει να συγκεντρώσει τουλάχιστον 10 γυναίκες από τα κοντινά χωριά εγνωσμένης φήμης για να γίνει μόδα. Δεν είναι ανάγκη να το δούνε μόνο σαν βιοποριστική ανάγκη αλλά και σαν συνεισφορά στο να αναπτύξουμε τον τόπο μας και να κρατήσουμε τα παιδιά μας στο χωριό.

Τα προϊόντα τους μπορεί να είναι: Τραχανάς, χυλοπίτες, ποντιακά εδέσματα και αρτοσκευάσματα , σάλτσες, πίτες. τοπικά γλυκά, τζιερ σαρμά κλπ. Το κυριότερο όμως προϊόν τους θα είναι να συντονίζουν την φιλοξενία όσων από μας θέλουν να φέρουν φίλους τους για επίσκεψη.

Αυτό μπορεί να γίνει, είτε με φιλοξενία σε κάποιο δικό τους δωμάτιο που περισσεύει, είτε με διαχείριση κάποιου συγγενικού φιλικού σπιτιού που είναι άδειο.

Αν αναρωτιέστε που θα τα προωθήσουν, η απάντηση είναι ότι κοινό στόχος, είναι πέρα από το ίδιο το χωριό, είναι οι απόδημοι των διαφόρων χωριών. Είναι πολλοί αυτοί που μπορούν και θέλουν να αγοράσουν αγνά προϊόντα, ενώ παράλληλα θα συνεισφέρουν και στην τοπική οικονομία. Σήμερα όμως δεν τους δίνεται αυτή η ευκαιρία .

Αν υπάρξει το όργανο και ο συντονισμός, τότε μπορούν να μπούν όμορφα σταντακια σε όλα τα καταστήματα και ταβέρνες των χωριών. Ετσι και οι ίδιες μπορούν να πολλαπλασιάσουν τις πωλήσεις τους αλλά και τα μαγαζιά μπορούν να δείξουν ότι χρησιμοποιούν τοπικά παραδοσιακά προϊόντα.

Στα οργανωτικά ζητήματα που μπορεί να τρομάξουν πολλές, υπάρχουν λύσεις σε όλα τα ζητήματα.

Καταρχήν το όλο εγχείρημα μπορεί να χρηματοδοτηθεί τόσο από την γυναικεία επιχειρηματικότητα όσο και από το leader. Στο θέμα της συνεργασίας μεταξύ τους. που είναι φλέγον. μπορούμε να αντιγράψουμε καταστατικά από τόσους επιτυχημένους συνεταιρισμούς (μόνο εγώ ξέρω πάνω από 20).

Για το ζήτημα των χώρων εργασίας μπορεί να χρησιμοποιηθεί κάποιο υπάρχον εργαστήριο.κοκ

Αν δημιουργηθεί ο συνεταιρισμός μπορεί να δικτυωθεί με πάρα πολλές αγροτουριστικές συμπράξεις όπου εκτός από τα προϊόντα τους θα προβάλλουν και το χωριό.

Ο τζίρος κάθε συνεταιρισμού μπορεί να φτάσει τα 1-5 εκατ € και να απασχολήσει 5-30 γυναίκες σε κάθε χωριό. Στον νομό «χωράνε» τουλάχιστον 10 τέτοιοι συνεταιρισμοί που θα αξιοποιήσουν αποτελεσματικά τις μικροπαραγωγές κάθε αυλής. Τα περισσευούμενα αυγά, φρούτα και λαχανικά θα μας επιτρέψουν αντί να στέλνουμε σιτάρι με 0,20€ το κιλό να στέλνουμε τραχανά και παξιμάδια με 6€ το κιλό

Τοπική γαστρονομία

Σημείο αιχμής πρέπει να είναι το κρασί το οποίο έχει ήδη βρεί τον δρόμο του και αναπτύσσεται από πολλά ΕΠΩΝΥΜΑ μικρά οινοποιεία.

Με βάση το κρασί των οινοποιείων μπορούν να αναδειχτούν και τα συνοδευτικά τυροκομικά/ αλλαντικά (ποντιακά και θρακιώτικά?) πχ καβουρμάς.

Το θέμα όμως είναι να αναδείξουμε και την φιλοσοφία ζωής του κρασιού. Το χαλαρά και ανθρώπινα μπορεί εμάς να μας φαίνεται βαρετό και ανούσιο αλλά για τους αστούς και δει της Δ. Ευρώπης είναι τεράστια πολυτέλεια. Και όταν δέχεται να πληρώνει τον βλάχο της Αλαμπάμα για να πετάει τάπες στον  Jack Daniels, τότε θα πληρώσει και μάς που στο κάτω κάτω έχουμε και κάτι να του πούμε;

Τα σημεία αυτά της διαφοροποίησης πρέπει να εντοπιστούν και να ξεκαθαριστούν, καταρχήν σε μάς τους ίδιους, καθώς τα ίδια μας τα καταστήματα θα είναι οι πρώτοι διαφημιστές τους

Κατόπιν με μια εντατική εκστρατεία προβολής πρέπει να περάσουν στον έξω κόσμο.

Χρηματοδοτήσεις μπορεί να υπάρξουν για ενιαία εταιρική ταυτότητα και κοινά σύμφωνα ποιότητας, αλλά είναι σημαντικό πρώτα οι ίδιες οι εταιρείες να βρουν κοινή γλώσσα επικοινωνίας .

Δράμα! Ενας Ολοκληρωμένος τουριστικός προορισμός για όλο τον χρόνο

Τουρισμός δεν είναι μόνο η Μύκονος και ο Παρνασσός Κάθε χωρίο στην Δράμα έχει κάποια διακριτά σημεία. Γύρω γύρω όμως και σε απόσταση μέχρι 40 χμ από κάθε χωριό έχει τα παρακάτω που μπορούν να αποτελέσουν σημεία έλξης:
Οι πηγές Κεφαλαρίου
Τα λασπόλουτρα και το βαφτιστήριο της Λυδίας
Το φαράγγι των Πύργων
Το οροπέδιο με τα άγρια άλογα της Πετρούσας
Το σπήλαιο του Μαρά
Το χιονοδρομικό κέντρο του Φαλακρού
Την έντονη νυχτερινή ζωή της Δράμας
Το μοναστήρι της Εικοσιφίνισσας στις πλαγιές του Παγγαίου
Το αρχαίο θέατρο και τον άριστα διατηρημένο οικισμό των Φιλλίπων
Τις Θερμές πηγές του Παρανεστίου
Εθνικό Πάρκο Οροσειράς Ροδόπης
Το kayak στον Νέστο
Το φράγμα και η λίμνη του Θησαυρού
Το παρθένο δάσος της Σιδηρόνερου

Αυτά πρέπει να διαφημίζονται από όλους μάς έτσι ώστε να τα οικειοποιηθούμε εν μέρει και να τα χρησιμοποιήσουμε σαν δολώματα .


Σαν αποκλειστικά δικά μας σημεία μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τον ιππικό και φεστιβαλικό τουρισμό που αναλύθηκαν παραπάνω αλλά και την Παναγία που μπορεί να γίνει πολύ γνωστό σημείο για ανεμοπτερισμό .


Βέβαια ας μην βαυκαλιζόμαστε χρειάζεται πολύ δουλειά για να αφήσει ο τουρισμός σοβαρά λεφτά και αυτό πάντα με προϋποθέσεις.


Μπορεί όμως να κάνει γνωστό το χωρίο και να τονώσει το ηθικό των κατοίκων και κυρίως να προωθήσει τα άλλα προϊόντα μας (βλ γαστρονομία και τρόφιμα)


Αυτό όμως που οπωσδήποτε χρειάζεται για να πούμε ότι ξεκινάμε είναι να δημιουργηθεί ένας γυναικείος συνεταιρισμός όπως περιγράφω παρακάτω.

Ολοκληρωμένος κύκλος κτηνοτροφίας

Αντί να φεύγει από τον νομό καλαμπόκι με 0,12 € πρέπει να φεύγει βιολογική φέτα με 8 € το κιλό.

Μια μονάδα που θα πιάσει τον «Βασιλόπουλο» της Ισπανίας, μπορεί να πουλάει στην παραπάνω τιμή ~5.000 τόνους φέτα, με ετήσιο τζίρο 40 εκατ € και 10 θέσεις εργασίας.

Το τυρόγαλο που είναι το κυρίως παραπροϊόν αυτής της μονάδας μπορεί να συντηρεί μια χοιροτροφική μονάδα με τζίρο ~5 εκατ ευρώ.

Για να τα παρασκευάσει, θα χρειαστεί 20.000 τόνους γάλα, τυποποιημένης, υψηλής ποιότητας, που μπορεί να πληρώσει και 1,5 €/ κιλό ή ένα τζίρο 30 εκατ €.

Αυτά αρκούν για να καλύψουν 200-250 καλά οργανωμένες κτηνοτροφικές μονάδες με συνολικά 1000 θέσεις εργασίας.

Οι μονάδες αυτές θα καταναλώσουν ~23.000 τόνους ζωοτροφής κυρίως τριφύλλι και ενσίρωμα καλαμποκιού. Για να παραχθούν στον νομό αυτές οι ποσότητες, θα χρειαστούν 8-10.000 στρέμματα

Για να είναι τυποποιημένη η ποιότητα τους και υψηλή η διατροφική τους αξία, πρέπει να ξηρανθούν σε  πέλετ, από τα οργανωμένα ξηραντήρια που αναφέρθηκαν παραπάνω.

Η μέση τιμή ξήρανσης θα είναι 70-90 €/τόνο ή ένας τζίρος 16-20 εκατ €.

Ο συνολικός κύκλος εργασιών λοιπόν για μία τέτοια μονάδα φτάνει τα 100 εκατ €. Αν σκεφτούμε ότι τέτοια τυροκομεία μπορούν να γίνουν τουλάχιστον 5, καταλαβαίνουμε τι συνολικό κύκλο εργασιών μπορούμε να φέρουμε στον νομό μόνο από ένα προιόν.

Το σύνολο των μονάδων που αναφέρονται παραπάνω μπορούν να δημιουργηθούν με επενδύσεις από επιδοτήσεις και τραπεζικά κεφάλαια συνολικού ύψους 400-900 εκατ €